Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1976 · K. 2022/5198
Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/1976 K. 2022/5198

E. 2022/1976K. 2022/519817 Mayıs 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli ve 2021/330 esas, 2021/440 sayılı Kararının; Dosya kapsamına göre, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında son soruşturmanın açılmasına yetecek mahiyette delil bulunmadığından bahisle son soruşturmanın açılmamasına karar verilmiş ise de; sanık Avukat ...'ün davalı müşteki vekili sıfatıyla, İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/442 esasına kayden takip ettiği alacak davasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen, 13/05/2014 tarihinde tebliğ edilen, 27/03/2014 tarihli ve 2014/190 sayılı karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmayarak kararın kesinleşmesine sebebiyet verdiği iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda toplanan mevcut delillerin son...

Karar Metni

5. Ceza Dairesi 2022/1976 E. , 2022/5198 K.

"İçtihat Metni"Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli ve 2021/330 esas, 2021/440 sayılı Kararının; Dosya kapsamına göre, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/09/2021 tarihli kararı ile sanık hakkında son soruşturmanın açılmasına yetecek mahiyette delil bulunmadığından bahisle son soruşturmanın açılmamasına karar verilmiş ise de; sanık Avukat ...'ün davalı müşteki vekili sıfatıyla, İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/442 esasına kayden takip ettiği alacak davasında yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen, 13/05/2014 tarihinde tebliğ edilen, 27/03/2014 tarihli ve 2014/190 sayılı karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmayarak kararın kesinleşmesine sebebiyet verdiği iddiası ile başlatılan soruşturma sonucunda toplanan mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25/01/2022 gün ve 94660652-105-34-22096-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü: Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28/09/2021 tarihli ve 2021/330 esas, 2021/440 sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/3937 · K. 2022/8952

5 Temmuz 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/3571 · K. 2022/8165

30 Haziran 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/1374 · K. 2022/7183

21 Haziran 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/1382 · K. 2022/7191

21 Haziran 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/3691 · K. 2022/8915

5 Temmuz 2022

Yargıtay5. Ceza Dairesi

E. 2022/6058 · K. 2022/10709

20 Eylül 2022