Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/27493 · K. 2022/9744
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27493 K. 2022/9744

E. 2020/27493K. 2022/974418 Mayıs 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin istem gibi REDDİNE, 2) Katılan sanık ... hakkında hakaret; katılan sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/27493 E. , 2022/9744 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Yaralama, mala zarar verme, hakaret, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin istem gibi REDDİNE, 2) Katılan sanık ... hakkında hakaret; katılan sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 3) Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24730 · K. 2022/3172

28 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24365 · K. 2022/3897

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24462 · K. 2022/3777

7 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/13264 · K. 2022/9999

23 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3118 · K. 2022/8963

10 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25622 · K. 2022/5035

17 Mart 2022