Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/31666 · K. 2022/9906
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31666 K. 2022/9906

E. 2020/31666K. 2022/990618 Mayıs 2022
yapı kullanma izin belgesibağımsız bölümeksik incelemetazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- Sanığın, katılanın eşi Nigar Özdemir'den...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/31666 E. , 2022/9906 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- Sanığın, katılanın eşi Nigar Özdemir'den yakıt ödemesi için aldığı kredi kartını şahsi amaçla kullanıp alışveriş yapmak ve nakit para çekmekten ibaret eyleminin TCK'nın 245/1. maddesi kapsamındaki kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu kapsamda mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yanlış vasıflandırma ile yasal unsurları oluşmayan TCK.142/2-e maddesi kapsamında mahkumiyet kararı verilmesi, 2-Sanığın kredi kartını 14-21 Nisan tarihleri arasında birden fazla kez kullandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Kabule göre de; herhangi bir gerekçe belirtmeden alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26996 · K. 2022/8345

26 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/6630 · K. 2022/15078

20 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22489 · K. 2022/3394

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27365 · K. 2022/7043

11 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2937 · K. 2022/9691

18 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/21440 · K. 2022/4241

10 Mart 2022