Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/17394 · K. 2022/9849
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/17394 K. 2022/9849

E. 2020/17394K. 2022/984918 Mayıs 2022
maddi tazminatmeslek hastalığıtazminat
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Suç tarihine göre TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 3 yıl olduğu halde, sanıklar hakkında 2 yıl hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/17394 E. , 2022/9849 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihine göre TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı 3 yıl olduğu halde, sanıklar hakkında 2 yıl hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCKnın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCKnın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken denetim süresine ilişkin hatalar aleyhe değiştirme yasağına konu oluşturmaz. Somut olayda, hırsızlık suçundan sonuç olarak verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresinin en az 1 yıl olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, denetim süresinin 5 ay olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMUKnın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCKnın 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan 5 ay ibaresinin çıkartılarak yerine 1 yıl ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3849 · K. 2022/16149

5 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32501 · K. 2022/11029

1 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13175 · K. 2022/9267

15 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/4741 · K. 2022/15344

22 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26809 · K. 2022/6946

7 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29168 · K. 2022/8917

10 Mayıs 2022