Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/13363 · K. 2022/6500
Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/13363 K. 2022/6500

E. 2021/13363K. 2022/650018 Mayıs 2022
eski hale getirmeiadeyasal süreyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda sanığın yokluğunda verilen 23/10/2014 tarihli hükmün öncelikle sanığın mahkemedeki sorgusunda belirttiği adresten işten ayrılmış olması nedeniyle iade edildiği, sonrasında MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 03/11/2014 tarihinde yapılan tebliğin usule uygun olduğu anlaşılmakla, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra...

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2021/13363 E. , 2022/6500 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda sanığın yokluğunda verilen 23/10/2014 tarihli hükmün öncelikle sanığın mahkemedeki sorgusunda belirttiği adresten işten ayrılmış olması nedeniyle iade edildiği, sonrasında MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 03/11/2014 tarihinde yapılan tebliğin usule uygun olduğu anlaşılmakla, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 20/05/2016 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz istemi ve koşulları oluşmadığından eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/4367 · K. 2022/7318

7 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/13696 · K. 2022/9558

26 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9851 · K. 2022/9565

26 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9670 · K. 2022/9586

27 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/19605 · K. 2022/3697

24 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/19786 · K. 2022/5696

27 Nisan 2022