E. 2017/13919 K. 2022/8925

11. Ceza Dairesi 2017/13919 E. , 2022/8925 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

I) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCKnin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMKnin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, II) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince; 1) Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2013 tarihli ve 2013/3583 esas sayılı iddianamesi ile dava şartı olan komisyon mütalaasına uygun olarak sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma ile 359/a-2 maddesinde düzenlenen "muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma" suçlarının birbirinden farklı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, gerekçede sahte fatura kullanma suçu anlatılıp, hükümde de cezalandırma maddesi olarak 213 sayılı Yasanın 359/b maddesi gösterilmesine karşın suç adı olarak muhteviyatı itibarıyla sahte belge kullanma denilerek çelişkiye düşülmesi, 2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCKnin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.