Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/6512 · K. 2023/2160
YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2022/6512 K. 2023/2160

E. 2022/6512K. 2023/216010 Nisan 2023
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

AI Özeti

AI

Mahkeme Kararı Özeti Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, Esas: 2022/6512, Karar: 2023/2160 Davacı, Almanya Essen Eyalet Mahkemesinin 2007 tarihli kararının Türkiye'de tanınması ve tenfizini istemiştir. Uyuşmazlığın temel noktası, yabancı mahkeme kararının davalıya davadan sonra mı yoksa öncesinde mi tebliğ edildiğidir. Daire, ilk kararı bozmak suretiyle davalıya tebliğ zamanının araştırılmasını istemiş; yerel mahkeme bozmaya uyarak, kararın davadan sonra tebliğ edildiğini tespit ederek dava şartı yokluğundan davanın reddine karar vermiştir. Yargıtay, delil takdirinde isabetsizlik olmadığını ve kararın hukuka uygun olduğunu belirterek, davacının temyiz itirazlarını reddetmiş ve yerel mahkeme kararını onamıştır. Karşı oyda, 7194 sayılı Kanun'un geriye yönelik uygulanması nedeniyle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2022/6512 E. , 2023/2160 K. " " MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/375 Esas, 2018/373 Karar HÜKÜM : Ret Taraflar arasındaki yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Almanya Essen Eyalet Mahkemesinin 14.03.2007 tarihli ve 2 O 130/06 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; yabancı mahkeme kararının usulüne uygun kesinleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Mahkemece Verilen Karar Mahkemece 07.05.2013 tarihli ve 2012/536 E., 2013/367 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. B. Bozma Kararı Dairemizin 27.02.2017 tarihli ve 2015/12850 E., 2017/1098 K. sayılı kararıyla yabancı mahkeme kararının davalıya tebliğine ilişkin evrakların araştırılması gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur. C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yabacı mahkeme kararının davalı tarafa tanıma ve tenfiz davası açıldıktan sonra tebliğ edildiği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yabancı mahkeme kararının davalıya usulüne uygun tebliğ edildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Kanunu'nun 54 üncü ve devamı maddeleri 3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 10.04.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Dava, Yabancı Mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir. Dava, 11.11.2010 tarihinde açılmış, yerel mahkemenin 28.06.2018 gün 2017/375 E., 2018/373 K. sayılı kararı ile "dava şartı yokluğundan davanın...

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/6511 · K. 2023/2732

8 Mayıs 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2023/3947 · K. 2023/6429

6 Kasım 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/7165 · K. 2023/2333

24 Nisan 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2023/157 · K. 2023/2950

15 Mayıs 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/4844 · K. 2023/4606

4 Eylül 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2023/1602 · K. 2023/3642

12 Haziran 2023