Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/5777 · K. 2022/9373
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5777 K. 2022/9373

E. 2020/5777K. 2022/937323 Mayıs 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belge gizleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Sanığın yokluğunda verilen 24.05.2016 tarihli hükmün, öncelikle duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 04.01.2017 tarihli ek kararının kaldırılarak öğrenme üzerine sanık müdafisinin temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2020/5777 E. , 2022/9373 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belge gizleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen 24.05.2016 tarihli hükmün, öncelikle duruşmada bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 04.01.2017 tarihli ek kararının kaldırılarak öğrenme üzerine sanık müdafisinin temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 21

(Değişik: 6/6/1985 - 3220/7 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5177 · K. 2022/9394

23 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/11407 · K. 2022/8867

17 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2017/11202 · K. 2022/4531

17 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/5330 · K. 2022/12937

21 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2020/6877 · K. 2022/10255

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/7260 · K. 2022/10739

31 Mayıs 2022