Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • Araçlar
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/1492 · K. 2023/1415
YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2022/1492 K. 2023/1415

E. 2022/1492K. 2023/14158 Mart 2023
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

" " MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2019/95 E., 2020/689 K. HÜKÜM : Ret Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 23.10.2012 tarih ve 26.11.2012...

Karar Metni

11. Hukuk Dairesi 2022/1492 E. , 2023/1415 K. " " MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2019/95 E., 2020/689 K. HÜKÜM : Ret Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 23.10.2012 tarih ve 26.11.2012 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi akdedildiğini, davacının kullandığı krediyi erken ödeyerek borcu kapattığını, davacıdan masraf/komisyon bedeli adı altında 1030 3033 352 USD hesap numaralı kredi için 294.191,15 USD, 1030 3033 35101 euro hesap numaralı kredi için 217.441,10 euro tahsil edildiğini, davacının bu miktarları öderken her türlü talep hakkını saklı tutarak ihtirazi kayıtla ödediğini, bankanın erken ödeme komisyonu alınamayacağını, aksi düşünülse bile kalan borcun %6sı oranında komisyon alınamayacağını ileri sürerek şimdilik 2.000,00 euro ile 3.000,00 USDnin tahsil tarihinden itibaren işleyecek döviz mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili, 09.12.2015 tarihli dilekçesiyle talebini, toplamda 184.300,41 USD ve 129.846,75 euro olarak ıslah etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; işbu davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, tarafların tacir olduklarını ve erken kapatma maliyeti alınmasının bankacılık uygulamalarına ve sözleşmeye uygun olduğunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 96 ncı maddesi uyarınca erken ifa nedeniyle indirim istenemeyeceğini, sözleşmenin 12.1 maddesinde erken kapatma ücreti alınacağının açıkça belirtildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2017 tarih, 2014/353 E. ve 2017/183 K. sayılı kararıyla; davalı bankanın yaklaşık olarak yıllık %2.2 oranında erken kapama komisyonunun kabulünde olduğu, davalı bankanın kredinin kalan vadesi üzerinden yıllık erken kapama komisyonu almasının sözleşmenin 12.1 maddesine aykırı olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulü ile 182.256,44 USD alacağın 04.07.2014 tarihinden itibaren ve 127.459,30 euro alacağın 04.07.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/(a) maddesi gereğince Devlet bankalarının yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İsti...

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/3016 · K. 2023/2462

26 Nisan 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/2163 · K. 2023/4492

13 Temmuz 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/2401 · K. 2023/4104

4 Temmuz 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/2546 · K. 2023/2060

4 Nisan 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/6569 · K. 2023/6561

8 Kasım 2023

YargıtayYargıtay 11. Hukuk Dairesi

E. 2022/7635 · K. 2023/6877

28 Kasım 2023