Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/15143 · K. 2022/12960
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15143 K. 2022/12960

E. 2020/15143K. 2022/1296024 Mayıs 2022
başvuru süresiyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın sanık ...e gerekçeli kararın önce beyan ettiği son adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu suretle sanığa yokluğunda verilen gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği, Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası istemi...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2020/15143 E. , 2022/12960 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın sanık ...e gerekçeli kararın önce beyan ettiği son adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu suretle sanığa yokluğunda verilen gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği, Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine geri GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15565 · K. 2022/11320

27 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/16118 · K. 2022/14450

8 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/14648 · K. 2022/11157

26 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/5781 · K. 2022/9443

5 Nisan 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/3185 · K. 2022/8687

29 Mart 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/16133 · K. 2022/14446

8 Haziran 2022