Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/11610 · K. 2022/13220
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/11610 K. 2022/13220

E. 2020/11610K. 2022/1322025 Mayıs 2022
başvuru süresieski hale getirme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca, bilinen en son adresine tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın bildirdiği en son adresinden farklı olan Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın 10/04/2015 havale tarihli eski hale getirme dilekçesi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa atılı suçlara ilişkin Yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, TCKnın 66/1-e ve...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2020/11610 E. , 2022/13220 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca, bilinen en son adresine tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın bildirdiği en son adresinden farklı olan Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın 10/04/2015 havale tarihli eski hale getirme dilekçesi ile birlikte temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa atılı suçlara ilişkin Yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, TCKnın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, son kesme nedeni olan mahkumiyet kararının verildiği 12/05/2014 tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUKnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle, TCKnın 66/1-e ve CMKnın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 25/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/14737 · K. 2022/11624

9 Mayıs 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15356 · K. 2022/14213

6 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15342 · K. 2022/14054

6 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15636 · K. 2022/12184

16 Mayıs 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/16147 · K. 2022/14825

9 Haziran 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/15701 · K. 2022/14505

8 Haziran 2022