Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/385 · K. 2022/10661
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/385 K. 2022/10661

E. 2022/385K. 2022/1066130 Mayıs 2022
sahte fatura
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince sanık hakkında iki kez 5 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırıldığı ve sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise beş yılın üzerinde olması nedeniyle karar temyizi kabil olduğundan, CMKnin 296/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 17.06.2019 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5....

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2022/385 E. , 2022/10661 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince sanık hakkında iki kez 5 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırıldığı ve sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise beş yılın üzerinde olması nedeniyle karar temyizi kabil olduğundan, CMKnin 296/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 17.06.2019 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 359

(Değişik: 23/1/2008-5728/276 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/517 · K. 2022/7146

21 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/470 · K. 2022/10196

26 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2022/1419 · K. 2022/6769

10 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/36143 · K. 2022/5831

6 Nisan 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/4597 · K. 2022/13312

27 Haziran 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2022/1593 · K. 2022/8742

17 Mayıs 2022