Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3521 · K. 2022/11122
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3521 K. 2022/11122

E. 2022/3521K. 2022/111221 Haziran 2022
uzlaşmaeski hale getirmeyargılamanın yenilenmesiiade
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında müşteki ...'e yönelik 06/02/2009 tarihinde hırsızlık,işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2-4, 151/1,53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 25/09/2009 tarih 2009/274 Esas 2009/901 Karar sayılı ilamı ile sanığın ve katılanın yokluğunda sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, hükme karşı başvurulabilecek yasa yollarının açıklandığı bölümde "müdahil ile sanığın yokluğunda, iddia makamının huzuru ile talebe uygun ve tebliğden itibaren bir hafta içerisinde Yargıtay merciinde temyiz yolu açık olmak üzere...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2022/3521 E. , 2022/11122 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında müşteki ...'e yönelik 06/02/2009 tarihinde hırsızlık,işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2-4, 151/1,53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 25/09/2009 tarih 2009/274 Esas 2009/901 Karar sayılı ilamı ile sanığın ve katılanın yokluğunda sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, hükme karşı başvurulabilecek yasa yollarının açıklandığı bölümde "müdahil ile sanığın yokluğunda, iddia makamının huzuru ile talebe uygun ve tebliğden itibaren bir hafta içerisinde Yargıtay merciinde temyiz yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı." şeklinde açıklamada bulunularak hükmün açıklandığı, gerekçeli kararın katılana 26/02/2010 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, başka suçtan Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa 29/01/2010 tarihinde tebliğ edildiği,mahkemece karara karşı temyiz yoluna başvurulmadığı gerekçesi ile hükmün 08/02/2010 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 08/03/2010 tarihli kesinleşme şerhi ile infaz edilmek üzere Cumhuriyet Savcılığına gönderildiği, sanığın cezaevi aracılığı ile gönderdiği 26/07/2010 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etttiğini,ancak dosyanın temyiz incelemesine gönderilmeden kesinleştirildiğini beyan ederek kararı temyiz etme iradesini ortaya koyduğu,sanığın cezaevi idaresi aracılığıya göndermiş olduğu 15/08/2011 ve 19/08/2011 tarihli dilekçelerinde de karara karşı temyiz yoluna başvurduğunu belirttiği,sanığın 12/07/2012 tarihli Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne hitaben yazdığı dilekçesinde de karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi isteminde bulunduğu,Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca söz konusu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi üzerine, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26/09/2012 tarihli yazısı ile hükmün henüz kesinleşmediğinden sanık tarafından verilen 12/07/2012 tarihli dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilerek kanun yararına bozma yoluna gidilmediğinin belirtildiği,sanığın 18/09/2014 tarihli cezaevi aracılığı ile göndermiş olduğu dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, 06/12/2016 tarihli dilekçesi uzlaşma talep ettiği,09/12/2016 tarihli ek kararla sanığın uzlaşma talebinin reddine karar verildiği,sanığın 05/09/2017 tarihli dilekçesi ile cezasının ertelenmesini ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece 07/09/2017 tarihli ek karar ile istemin reddine karar verildiği,sanığın 26...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 53

Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma12

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3712 · K. 2022/11044

1 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29092 · K. 2022/10331

25 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3610 · K. 2022/12380

15 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3932 · K. 2022/11353

6 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/21278 · K. 2022/13255

6 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/235 · K. 2022/13138

23 Haziran 2022