Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/29437 · K. 2022/11193
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29437 K. 2022/11193

E. 2020/29437K. 2022/111932 Haziran 2022
bilirkişi raporuitirazın iptaliicra takibiiptal davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz üzerine Ankara 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/80 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve bu kararın temyize gelmediği anlaşıldığından temyiz talebinin hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya,...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/29437 E. , 2022/11193 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, itiraz üzerine Ankara 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/80 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve bu kararın temyize gelmediği anlaşıldığından temyiz talebinin hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27079 · K. 2022/5586

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25273 · K. 2022/5166

21 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2100 · K. 2022/5617

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32598 · K. 2022/11768

8 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/29498 · K. 2022/9282

12 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/11598 · K. 2022/3262

25 Nisan 2022