Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/403 · K. 2022/11264
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/403 K. 2022/11264

E. 2021/403K. 2022/112642 Haziran 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu ve alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen temel cezanın 1 yıl 1 ay olarak belirlenmesi, 2- Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarih, 2012/177 E. ve 2013/429 K. sayılı ilamında iki ayrı suçtan...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/403 E. , 2022/11264 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1- 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 yıl olduğu ve alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen temel cezanın 1 yıl 1 ay olarak belirlenmesi, 2- Sanığın tekerrüre esas alınan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2013 tarih, 2012/177 E. ve 2013/429 K. sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/407 · K. 2022/10439

25 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3359 · K. 2022/14157

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5301 · K. 2022/16878

17 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/400 · K. 2022/10440

25 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1706 · K. 2022/11590

7 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2047 · K. 2022/14887

15 Eylül 2022