Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/09/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davacılar, maliki oldukları 421 ada 60 ve 61 parsel sayılı taşınmazların genel yola bağlantısının bulunmadığını, davalılara ait komşu 32 Nolu parsel üzerinde imar planında yol olarak ayrılan bir kısım bulunduğunu, ancak davalıların bu kısma demir kapı yapmak suretiyle geçişi kapattıklarını ileri sürerek, davalıların yola...
7. Hukuk Dairesi 2021/8653 E. , 2022/4022 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12/09/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/09/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Davacılar, maliki oldukları 421 ada 60 ve 61 parsel sayılı taşınmazların genel yola bağlantısının bulunmadığını, davalılara ait komşu 32 Nolu parsel üzerinde imar planında yol olarak ayrılan bir kısım bulunduğunu, ancak davalıların bu kısma demir kapı yapmak suretiyle geçişi kapattıklarını ileri sürerek, davalıların yola müdahalesinin önlenmesini ve demir kapının kalini; olmadığı taktirde kendilerine ait taşınmazlar lehine davalılara ait 32 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. Davalılar, davacı tarafın iddia ettiği gibi kendilerine ait 32 Nolu taşınmaz üzerinden imar yolu geçmediğini, davacıların maliki olduğu taşınmazların daha önce bir bütün halinde 12 Nolu parsel olarak kayıtlı iken, imar uygulaması ile ifraz edilerek dört ayrı parsel oluşturulduğu, ifrazdan önce yol ihtiyacının bulunmadığını, ana taşınmaz ifraz edilmekle yol ihtiyacı doğmuş ise de yine davacılara ait 59 ve 64 Nolu parsellerden geçilerek ana yola ulaşılabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile davacılara ait 60 ve 61 Nolu parseller lehine, davalılara ait 32 Nolu parsel üzerinde fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen 61,36 m2lik kısımda geçit hakkı kurulmasına dair verilen kararın, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.03.2019 tarihli ve 2018/3869 Esas, 2019/2749 Karar sayılı ilamıyla özetle; tapu kayıtlarının incelenmesinde, 421 ada 59 ve 64 parsel sayılı taşınmazların da davacılar adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı; bu durumda mahkemece, fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi de göz önünde bulundurularak, davacılara ait 60 ve 61 Nolu parseller lehine yine davacılara ait olan 59 ve 64 Nolu parseller üzerinde geçit tesis edilmesinin mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi; uygun görüldüğü taktirde bu seçenek üzerinde, aksi taktirde bilirkişi incelemesi sonucu belirlenen diğer alternatiflerden en uygun görülecek seçenek üzerinde geçit hakkı kurulması gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş; bozma ilamına karşı davacılar vekilinin karar düzeltme talebi ise aynı Dairenin 21.09.2020 tarihli ve 2019/3530 Esas, 2020/5172 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulmuş; davacılardan ...ın maliki olduğu ve lehine geçit istenen 61 Nolu parse...