Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/570 · K. 2022/11478
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/570 K. 2022/11478

E. 2021/570K. 2022/114786 Haziran 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihi itibariyle TCKnın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuyla birlikte işlenen kasten yaralama suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle CMKnın 253/3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/570 E. , 2022/11478 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihi itibariyle TCKnın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuyla birlikte işlenen kasten yaralama suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle CMKnın 253/3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCKnın 151. maddesinin uzlaştırma kapsamına girmiş olması karşısında, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMKnın 254. maddesi uyarınca tüm suçlardan usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/6400 · K. 2022/15779

29 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1595 · K. 2022/13810

30 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1154 · K. 2022/12392

15 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24417 · K. 2022/3649

3 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24339 · K. 2022/4147

9 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32797 · K. 2022/11739

8 Haziran 2022