Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/10743 · K. 2022/5673
Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/10743 K. 2022/5673

E. 2021/10743K. 2022/56737 Haziran 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMKnın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Sanığın mağdureye söylediği seni mahvederim" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereği hüküm kurulması, Kabule göre de, 6763...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2021/10743 E. , 2022/5673 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit, cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMKnın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Sanığın mağdureye söylediği seni mahvederim" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesi gereği hüküm kurulması, Kabule göre de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edile TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı TCK'nın 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Cinsel taciz suçundan sonraki bir tarihte gerçekleşen eyleme ilişkin tehdit suçu yönünden uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; Sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz ve tehdit suçlarının üst sınırlarının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümleri kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMKnın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan kovuşturma evresine geçilmiş ibaresinin, aynı bentte yer alan basit yargılama usulü yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUKnın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/14117 · K. 2022/6455

22 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/10865 · K. 2022/5674

7 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/7840 · K. 2022/7697

13 Eylül 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/10918 · K. 2022/5169

31 Mayıs 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/6239 · K. 2022/6156

15 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/7819 · K. 2022/7599

7 Temmuz 2022