Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.11.2019 tarih ve 2018/493 E. - 2019/670 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/1815 E- 2020/366 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm davacı vekiline 24.12.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili 08.01.2021 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz süresi geçtikten...
11. Hukuk Dairesi 2021/471 E. , 2022/4551 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.11.2019 tarih ve 2018/493 E. - 2019/670 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/1815 E- 2020/366 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm davacı vekiline 24.12.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili 08.01.2021 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz süresi geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/06/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY
Tebligat Kanunu madde 7/a, fıkra 1, bent 9 hükmü uyarınca baro levhasına kayıtlı avukatlara tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. Bu maddenin üçüncü fıkrası uyarınca ise, ancak zorunlu bir sebepten dolayı elektronik yolla tebligatın yapılması mümkün olamazsa Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligatın yapılması caiz olabilir. Bu durumda temyiz eden vekilinin elektronik adresi olup olmadığı belirlenip elektronik yolla tebligat yapılması, elektronik yolla tebligat yapılması mümkün alamazsa Kanunda belirtilen diğer yollarla tebligat yapılması cihetine gidilmesi gerekirken, somut olayda baro levhasına kayıtlı temyiz eden vekiline elektronik yolla tebligat yapılması mümkün olup olmadığı araştırılmadan doğrudan Kanunda belirtilen diğer yollarla tebligat yapılmış olması usulsüz olduğundan, Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca muhatabın beyan ettiği tarihin, yani öğrenme tarihinin tebliğ tarihi sayılması ve dolayısıyla temyizin süresinde olduğunun kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.