Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2024/1018 · K. 2024/11065
YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E. 2024/1018 K. 2024/11065

E. 2024/1018K. 2024/110659 Eylül 2024
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/359 E., 2017/45 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1780 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yokluğunda verilen 21/11/2017 tarihli kararın, Denizli T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 26/12/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/21153 esas, 2022/2400 karar sayılı ilâmında yer alan, " ...Yoklukta verilen kararın duruşmasında Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2024/1018 E. , 2024/11065 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/359 E., 2017/45 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1780 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yokluğunda verilen 21/11/2017 tarihli kararın, Denizli T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 26/12/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/02/2022 tarihli ve 2021/21153 esas, 2022/2400 karar sayılı ilâmında yer alan, " ...Yoklukta verilen kararın duruşmasında Sivas E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ... 08.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve cezaevinde olan sanığa yapılan tebligatın 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, ceza infaz kurumunda bulunan sanığın yüzüne karşı veya yokluğunda verilen kararlarda 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle karara karşı kanun yollarına başvurabileceği hususunun gösterilmesi gerektiği, Somut olayda, Denizli T Tipi Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan sanığın yokluğunda verilen karara karşı 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle de karara karşı itirazda bulunabileceği hususunun gösterilmediği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır düzenlemesi karşısında anılan Mahkemenin 20/11/2017 tarihli kararının, tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmediğinden yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu cihetle, Sanığın 08/11/2019 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş istinaf dilekçesi olarak kabul edilerek, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, sanığın istinaf talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat ...

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2024/411 · K. 2024/11081

9 Eylül 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2024/1021 · K. 2024/11076

9 Eylül 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2024/1317 · K. 2024/12846

25 Eylül 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2024/369 · K. 2024/10788

3 Temmuz 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2024/1016 · K. 2024/12489

23 Eylül 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/29679 · K. 2024/10791

3 Temmuz 2024