Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2023/6299 · K. 2024/18489
YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E. 2023/6299 K. 2024/18489

E. 2023/6299K. 2024/184893 Aralık 2024
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/411 E., 2021/459 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Bozma...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2023/6299 E. , 2024/18489 K. "İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/411 E., 2021/459 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında bozma sonrası tayin olunan 5 yıl hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken sanığın neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2. Önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı bulunduğundan sanığın netice olarak 1 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, " ibaresinin çıkarılması ve yerine "önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderlerine dair bölüm hükümden çıkarılarak ve yerine " bozma öncesi yargılama giderlerinin terkin sınırının altında kalması, bozma sonrası yargılama giderlerinin ise aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/6021 · K. 2024/16783

7 Kasım 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/4201 · K. 2024/14930

15 Ekim 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/4642 · K. 2024/14860

16 Ekim 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/8200 · K. 2024/17719

26 Kasım 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/21130 · K. 2024/16601

6 Kasım 2024

YargıtayYargıtay 2. Ceza Dairesi

E. 2023/4160 · K. 2024/13932

3 Ekim 2024