Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/31402 · K. 2022/11912
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31402 K. 2022/11912

E. 2020/31402K. 2022/119129 Haziran 2022
yerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararın, daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış sanığın savunmasında sırasında mahkemeye bildirdiği adresine yapılan aynı Kanun'un 35. maddesine göre 06/06/2015 tarihinde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine 23/03/2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve tarih ve 25/03/2016 tarih ve 2014/978 E. 2015/244 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/31402 E. , 2022/11912 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararın, daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış sanığın savunmasında sırasında mahkemeye bildirdiği adresine yapılan aynı Kanun'un 35. maddesine göre 06/06/2015 tarihinde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine 23/03/2016 tarihinde hükmü temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve tarih ve 25/03/2016 tarih ve 2014/978 E. 2015/244 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/31207 · K. 2022/10681

30 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26881 · K. 2022/8029

21 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28270 · K. 2022/8482

27 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28465 · K. 2022/7482

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/32456 · K. 2022/9309

12 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26772 · K. 2022/8092

21 Nisan 2022