Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2494 · K. 2022/12069
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2494 K. 2022/12069

E. 2021/2494K. 2022/1206913 Haziran 2022
ödeme emri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde: Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/2494 E. , 2022/12069 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde: Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Dosya kapsamına göre, mağdurun soruşturma aşamasında, 23.01.2016 tarihinde saat 02:00 sıralarında işyerinden ayrıldığını, 25.01.2016 tarihinde sabah saatlerinde geri döndüğünde işyerine girildiğini ve içerisinin karıştırıldığını fark ettiğini beyan ettiği; sanığın suç saatine ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığı olayda; sanık hakkında mahkemece işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemi nedeniyle hüküm kurulurken herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin TCKnin 116/2. maddesi yerine aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, b) 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir. hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2748 · K. 2022/11946

9 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15118 · K. 2022/3924

8 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2953 · K. 2022/12076

13 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2491 · K. 2022/12070

13 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3894 · K. 2022/13994

5 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22197 · K. 2022/3624

3 Mart 2022