Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3393 · K. 2022/4654
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3393 K. 2022/4654

E. 2021/3393K. 2022/465413 Haziran 2022
tazminatmanevi tazminatkoruma tedbiribilirkişi raporutazminat davasımaddi tazminatgörevli mahkeme
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle 2.175,57 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/22 Esas - 2015/40 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının cinsel istismar suçundan05.12.2014 09.02.2015 tarihleri arasında 66 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.02.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 30.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2021/3393 E. , 2022/4654 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle 2.175,57 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat talebinin dayanağı olan Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/22 Esas - 2015/40 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının cinsel istismar suçundan05.12.2014 09.02.2015 tarihleri arasında 66 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.02.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 30.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkeme olan Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince kısmen kabul ile 2.175,57 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine, Dairemizce yapılan incelemede; tazminat talebinin dayanağı olan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/22 2015/40 sayılı ceza dava dosyasında, davacının tutukluluk halinin devamına dair karara karşı yapılan itirazın Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek, itirazın reddine ve davacının tutukluluk halinin devamına karar verildiği dikkate alındığında, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin tazminat konusu işlem ile ilişkili olup tazminat davasına bakamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 142/2. maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle bozulması üzerine, dosyanın yeniden tevzi edilerek Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/372 esasına kaydedildiği, duruşma açılıp, yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 2.175,57 TL maddi; 5.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "1.996,26" TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "2.175,57" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine...

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3957 · K. 2022/2787

11 Nisan 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3375 · K. 2022/4419

6 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3781 · K. 2022/4166

30 Mayıs 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3294 · K. 2022/4433

6 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/3506 · K. 2022/4426

6 Haziran 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2021/643 · K. 2022/3484

9 Mayıs 2022