Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1544 · K. 2022/12177
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1544 K. 2022/12177

E. 2021/1544K. 2022/1217714 Haziran 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

I - Sanık hakkında katılanlara karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 17.03.2016 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, II Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/1544 E. , 2022/12177 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I - Sanık hakkında katılanlara karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair 17.03.2016 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA, II Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Katılanlar, suça konu aracın çalıştıkları kargo şirketine ait olduğunu beyan etmiş iseler de dosya kapsamında yer alan ruhsat fotokopisi ve sigorta poliçelerine göre araç sahibinin ... olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMKnın 253/3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCKnın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15594 · K. 2022/8790

9 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3363 · K. 2022/14165

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3381 · K. 2022/14172

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1696 · K. 2022/14572

13 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/20619 · K. 2022/13672

12 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1441 · K. 2022/14666

13 Eylül 2022