İlk Derece Mahkemesi : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/224-2018/330 sayılı kararı Suç : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCKnın 220/7 maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCKnın 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık ve eşi Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz taleplerinin...
3. Ceza Dairesi 2021/13839 E. , 2022/3737 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli ve 2018/224-2018/330 sayılı kararı Suç : Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCKnın 220/7 maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCKnın 62/1, 53/1, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık ve eşi
Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve eşinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak; Hükmün birinci maddesinde temel cezanın 5237 sayılı TCKnın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin TCKnın 220/7. maddesi yollamasıyla TCKnın 314/2. maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık ve eşinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMKnın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci maddesinden TCK'nın 220/7nci maddesinin yollamasıyla TCK'nın 314/2. maddesi ibaresinin çıkarılarak yerine TCKnın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCKnın 314/2. maddesi ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06...