Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/7364 · K. 2022/8043
Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7364 K. 2022/8043

E. 2022/7364K. 2022/804320 Haziran 2022
fazla çalışmazamanaşımı defibilirkişi raporukazanılmış hakistinaf yolumevduat faiziilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasıemsal ücretön incelemeiş sözleşmesi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirket bünyesinde 10.07.2003-07.03.2014 tarihleri arası onaylayıcı bakım personeli olarak çalıştığını, en son net 3.500,00 USD (6.961,50 TL) ücret aldığını, işyerinde...

Karar Metni

9. Hukuk Dairesi 2022/7364 E. , 2022/8043 K.

"İçtihat Metni"

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, müvekkili Şirket bünyesinde 10.07.2003-07.03.2014 tarihleri arası onaylayıcı bakım personeli olarak çalıştığını, en son net 3.500,00 USD (6.961,50 TL) ücret aldığını, işyerinde çalışmanın 2013 yılı 4. ayına kadar ikili vardiya usulüne göre 07.00-19.00 ve 19.00-07.00 saatleri arasında yapıldığını, müvekkilinin bu çalışma sisteminde 3 gün gündüz, 3 gün Stand-By, 3 gün gece, 3 gün dinlenme (off) şeklinde çalıştığını, Stand-By çalışması yapılan günlerde işverenin müvekkilini işyerine çağırdığını ve haftada en az 10 saat çalıştırıldığını, gece vardiyalarında 7,5 saatin üzerinde çalıştığını, 2013 yılı Nisan ayından sonra üç vardiya usulüne geçildiğini, bunların 07.00-15.00, 15.00-23.00, 23.00-07.00 saatleri arası olduğunu, müvekkilinin ulusal bayram ve resmî tatillerde çalıştığını, ancak karşılığı ücretin ödenmediğini, müvekkili tarafından Büyükçekmece 9. Noterliğinin 23.02.2015 tarihli ve 2181 yevmiye No.lu ihtarnamesi ile kanundan doğan bu haklarını istediğini ancak sonuç alınamadığını iddia ederek fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kabulü ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının genel itibarıyla fazla çalışma yapmadığını, istisnai olarak fazla çalışma yaptığı zamanlarda ise karşılığı ücretin banka hesabına yatırıldığını, davacının görev yaptığı yer Atatürk Havalimanı apron bölgesi olduğundan giriş çıkış kayıtlarının mevcut olduğunu, işyeri uygulaması ve fiili zorluklar nedeniyle bordroların davacıya imzalatılmadığını, ancak gerek ücret gerekse fazla çalışma ücretlerinin her ay düzenli olarak ücret bordrolarına yansıtılarak davacının banka hesabına yatırıldığını, bu nedenle tanık dinlenmesine muvafakat etmediklerini, her hafta düzenli olarak fazla çalışma yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 11.07.2003-07.03.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde iş sö...

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7328 · K. 2022/8040

20 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7314 · K. 2022/8039

20 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7324 · K. 2022/8257

23 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7307 · K. 2022/8096

21 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/7493 · K. 2022/8457

29 Haziran 2022

Yargıtay9. Hukuk Dairesi

E. 2022/6418 · K. 2022/7303

8 Haziran 2022