Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/1063 · K. 2022/9537
Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2020/1063 K. 2022/9537

E. 2020/1063K. 2022/953721 Haziran 2022
meslek hastalığıtazminatiş kazasımaddi zarartazminat davası
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Dava meslek hastalığı nedeniyle rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, dair karar verilmiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek...

Karar Metni

10. Hukuk Dairesi 2020/1063 E. , 2022/9537 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava meslek hastalığı nedeniyle rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, dair karar verilmiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalı avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek hastalığı kavramı ile iş kazası kavramı birbirinden farklılık arzeder. Meslek hastalığı, farklı olarak bütünüyle mesleksel niteliklidir ve belirgin olarak bir meslek mensubu olmanın sonucudur. Eldeki davada, meslek hastalığına dayalı rücuan tazminat davalarında teselsül hükümlerine dayanılamayacağı gözetilip, her işverenin, sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği göz önünde bulundurulmaksızın, aynı nitelikte başka işyerlerinde çalışma nedeniyle, davalının rücu alacağından sorumluluğunun teselsüle dayalı olarak belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine; 1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 19.494,07 TL kurum zararının gelir bağlama onay tarihi olan 10.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, 2-Alınması gereken 1.331,62 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına, 3-Davacı lehine AAÜT gereğince kabul edilen miktara göre hesaplanan 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kısmen kabul nedeniyle davalı lehine AAÜT gereğince reddedilen miktara göre hesaplanan 2.725,00TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 4-Davacı tarafça yapılan 4.686,05 TL bilirkişi ücreti, 163,50 TL tebligat masrafı, 751,20 TL posta masrafı olmak üzere toplam 5.600,75 TL yargılama giderinin davanın %54 kabul oranı dikkate alınarak hesaplanan 3.074,51 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, artan gider avansının karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine, 5-Davalı tarafça yapılan 48,50TL tebligat masrafı, 73,05TL pos...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

213 sayılı Vergi Usul Kanunu, m. 14

(Değişik: 23/6/1982-2686/3 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/9685 · K. 2022/10834

20 Eylül 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/9651 · K. 2022/11459

28 Eylül 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2022/8456 · K. 2022/10776

19 Eylül 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2021/4969 · K. 2022/10386

13 Eylül 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2020/878 · K. 2022/5900

19 Nisan 2022

Yargıtay10. Hukuk Dairesi

E. 2021/10972 · K. 2022/2485

23 Şubat 2022