Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/24648 · K. 2022/6396
Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/24648 K. 2022/6396

E. 2021/24648K. 2022/639621 Haziran 2022
ailenin korunması
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve...

Karar Metni

9. Ceza Dairesi 2021/24648 E. , 2022/6396 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Düşme

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Mağdurenin 28.03.2011 tarihli savcılık ifadesinde şikayeti bulunmadığını ifade etmesi ve bozma sonrası yapılan duruşmada bozma ilamına uyulmasını talep edip açık şikayet beyanının bulunmaması karşısında mağdur vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin CMUK 298. maddesi gereğince REDDİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/4989 · K. 2022/5824

8 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/6994 · K. 2022/6203

16 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/6720 · K. 2022/5180

1 Haziran 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/3837 · K. 2022/4261

10 Mayıs 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/8913 · K. 2022/7955

20 Eylül 2022

Yargıtay9. Ceza Dairesi

E. 2021/3285 · K. 2022/3270

6 Nisan 2022