Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2338 · K. 2022/13194
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2338 K. 2022/13194

E. 2021/2338K. 2022/1319423 Haziran 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen TCKnın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Mağdurun istikrarlı aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın elindeki cep telefonunu çekip aldığını belirtmesine karşın, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilerek 5237...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/2338 E. , 2022/13194 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen TCKnın 58. madde hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Mağdurun istikrarlı aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın elindeki cep telefonunu çekip aldığını belirtmesine karşın, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilerek 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması, Kabule göre de; 2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4004 · K. 2022/14175

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4012 · K. 2022/14188

6 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/22581 · K. 2022/3423

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3058 · K. 2022/13074

22 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/7340 · K. 2022/13744

30 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2741 · K. 2022/12469

16 Haziran 2022