Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/14287 · K. 2022/9790
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/14287 K. 2022/9790

E. 2021/14287K. 2022/979023 Haziran 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 145. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/14287 E. , 2022/9790 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 145. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 11 ay 7 gün yerine 11 ay 8 gün hapis cezasına ve devamında aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken yine hesap hatası sonucu 9 ay 10 gün yerine 9 ay 11 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 11 ay 8 gün ve 9 ay 11 gün ibareleri çıkartılarak, yerlerine 11 ay 7 gün ve 9 ay 10 gün ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 10

X. Kanun önünde eşitlik

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 11

XI. Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 7

VII. Yasama yetkisi

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 8

VIII. Yürütme yetkisi ve görevi

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8008 · K. 2022/3513

15 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/8501 · K. 2022/3960

22 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/13757 · K. 2022/9596

21 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/10036 · K. 2022/6455

26 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/11832 · K. 2022/7737

24 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/9511 · K. 2022/3945

22 Mart 2022