Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/1100 · K. 2022/13307
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1100 K. 2022/13307

E. 2021/1100K. 2022/1330727 Haziran 2022
tekerrürsavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece kararın gerekçe kısmında sanığın iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi ve hüküm kısmında da alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek TCKnın 116/4. maddesinin alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasının tayin edilmesine karşın, uygulama maddesi olarak aynı Kanunun 116/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/1100 E. , 2022/13307 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece kararın gerekçe kısmında sanığın iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunu gece vakti sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi ve hüküm kısmında da alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek TCKnın 116/4. maddesinin alt sınırı olan 1 yıl hapis cezasının tayin edilmesine karşın, uygulama maddesi olarak aynı Kanunun 116/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2012/136 E., 2012/231 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUKnın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarının çıkartılarak yerine Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2012/136 E., 2012/231 K. sayılı ilamı ile TCK'nın 142/1-b, 143 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; TCKnın 142.maddesinde 6545 sayılı Kanunun 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCKnın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMKnın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilere...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2833 · K. 2022/13180

23 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3100 · K. 2022/12689

20 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/7109 · K. 2022/11450

6 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1703 · K. 2022/13724

30 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5150 · K. 2022/17354

20 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3006 · K. 2022/17231

19 Ekim 2022