Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/21948 · K. 2022/11446
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/21948 K. 2022/11446

E. 2021/21948K. 2022/1144627 Haziran 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık hakkında üste fiilen taarruz suçu ile ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13.03.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 05.08.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, CMKnun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince eylemin 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2021/21948 E. , 2022/11446 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık hakkında üste fiilen taarruz suçu ile ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13.03.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 05.08.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, CMKnun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince eylemin 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 27.03.2007 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra ikinci mahkumiyet hükmüne kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığı, 27.03.2007 tarihinden karar tarihi olan 20.02.2018 tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi, Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUKnun 321. maddesi maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/21952 · K. 2022/3732

1 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/20571 · K. 2022/11453

23 Haziran 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/19245 · K. 2022/6057

29 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/9397 · K. 2022/14049

12 Ekim 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/11687 · K. 2022/4763

10 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2021/14740 · K. 2022/4522

9 Mart 2022