Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2149 · K. 2022/13593
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2149 K. 2022/13593

E. 2021/2149K. 2022/1359329 Haziran 2022
uzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCKnın 125/1. maddesi uyarınca hakaret, 106/1-1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit ve TCKnın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnın 253....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/2149 E. , 2022/13593 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCKnın 125/1. maddesi uyarınca hakaret, 106/1-1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit ve TCKnın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMKnın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 106/1-1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit ve TCKnın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle CMKnın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile müşteki arasında söz konusu kanun değişikliğine göre, tüm suçlar yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/783 · K. 2022/11521

7 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/554 · K. 2022/11919

9 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25274 · K. 2022/5174

21 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/71 · K. 2022/11220

2 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/25118 · K. 2022/4154

9 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/24355 · K. 2022/5149

21 Mart 2022