2960 sayılı Boğaziçi Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 18/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 238,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarihli ve 2012/355 esas, 2013/617 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2014/67 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan...
12. Ceza Dairesi 2021/8763 E. , 2022/5240 K.
"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
2960 sayılı Boğaziçi Kanununa muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 18/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 238,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarihli ve 2012/355 esas, 2013/617 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2014/67 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak, Sanık hakkında, inceleme konusu olay ile birlikte ayrıca 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında verilen 20/12/2013 tarihli ve 2012/355 esas, 2013/617 sayılı beraat kararının, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/13438 esas, 2015/9026 karar sayılı ilamı ile anılan suçun oluşacağı ve 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi gereğince 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçunun cezasının daha ağır olması nedeniyle anılan Kanunun 65/1. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle beraat kararının bozulduğu ve yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçu nedeniyle anılan Kanunun 65/1. maddesi uyarınca, İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2016 tarihli ve 2015/364 esas, 2016/171 sayılı kararı ile mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup sanık tarafından yapılan itirazın da merciince reddedilmek suretiyle kararın kesinleşmiş olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, Yeniköy Mahallesi, 65 pafta, 286 ada, 8 parsel sayılı korunması gereken kültür ve tabiat varlığı kapsamında koruma kararı bulunan taşınmaz üzerinde projeye aykırı şekilde yapılan düzenlemelerden ibaret sanığın eyleminin, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/13438 esas, 2015/9026 karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'na muhalefet ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçlarını oluşturduğu; 5237 sayılı Kanunun 44. maddesindeki ...