Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4140 · K. 2022/14358
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4140 K. 2022/14358

E. 2021/4140K. 2022/143588 Eylül 2022
tekerrür
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Tekerrür uygulamasına esas alınan İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 gün ve 2012/70 Esas, 2013/174 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCKnın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/4140 E. , 2022/14358 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tekerrür uygulamasına esas alınan İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/02/2013 gün ve 2012/70 Esas, 2013/174 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCKnın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9457 · K. 2022/8286

22 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/21274 · K. 2022/8826

6 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/10418 · K. 2022/9104

14 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/12593 · K. 2022/11775

15 Kasım 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/4074 · K. 2022/2309

1 Mart 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/18826 · K. 2022/2874

9 Mart 2022