SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...ın yokluğunda verilen kararın kendisine tebliğ edilmemiş olması sebebiyle temyiz talebinin süresinde olduğu tespit edilerek, sanık ...ın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği adresinden farklı bir adreste tebliğe gönderildiği, tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi sebebiyle tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından sanığın öğrenme üzerine yapılan temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle temyiz talebinin reddine dair 31/03/2016 tarihli ek karar kaldırılarak ve hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık ... müdafiinin duruşma talebinin, 1412 sayılı CMUKnın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde...
2. Ceza Dairesi 2021/22669 E. , 2022/14619 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...ın yokluğunda verilen kararın kendisine tebliğ edilmemiş olması sebebiyle temyiz talebinin süresinde olduğu tespit edilerek, sanık ...ın yokluğunda verilen kararın duruşmada bildirdiği adresinden farklı bir adreste tebliğe gönderildiği, tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi sebebiyle tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından sanığın öğrenme üzerine yapılan temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulüyle temyiz talebinin reddine dair 31/03/2016 tarihli ek karar kaldırılarak ve hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık ... müdafiinin duruşma talebinin, 1412 sayılı CMUKnın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, 07/09/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 22/07/2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiş, hırsızlık suçundan TCKnın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 11 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 2 yıl 5 ay 5 gün yerine 2 yıl 5 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.