Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/3995 · K. 2022/14363
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/3995 K. 2022/14363

E. 2019/3995K. 2022/1436313 Eylül 2022
tekerrüriptal kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1) Suç tarihinden önce 10.11.2008 tarih ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz." hükümleri karşısında, sanığın eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması, 2)...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/3995 E. , 2022/14363 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1) Suç tarihinden önce 10.11.2008 tarih ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren, 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz." hükümleri karşısında, sanığın eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması, 2) Hükümden sonra 05.07.2022 tarih ve 31887 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7414 sayılı Kanunun 52. maddesi ile 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa eklenen Dava ve cezaların ertelenmesi başlıklı Geçici 7. madde ile Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, karar verilir hükmü gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3) Sanığın eylemine uyan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na aykırılık suçunda ön ödemenin gerçekleşmemesi halinde hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunu'nun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliği, 4) Kabule göre de; a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2010 infaz tarihli, 1997/388 Esas ve 1998/332 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 14 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.07.2006 tarihli, 2006/11 Esas ve 2006/502 Karar sayılı 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması, b) 5237 sayılı TCKnin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğün...

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/38831 · K. 2022/4941

23 Mart 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5902 · K. 2022/8882

17 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/5872 · K. 2022/10172

26 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2793 · K. 2022/10792

31 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/2995 · K. 2022/9607

24 Mayıs 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/8974 · K. 2022/12304

13 Haziran 2022