Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/9690 · K. 2022/8973
Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9690 K. 2022/8973

E. 2020/9690K. 2022/897313 Eylül 2022
iptal kararıtedbir kararıyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 67. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: UYAPtan yapılan incelemede sanığın bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlememiş olduğu anlaşılmış olup Mahkemece de bu durumun tespit edilmiş olduğu görülmekle ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCKnın 191. maddesinde yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önce işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı amacıyla gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen başvuruda bulunmayan sanığa, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce bu hususta ikinci bir...

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2020/9690 E. , 2022/8973 K.

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 67. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: UYAPtan yapılan incelemede sanığın bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlememiş olduğu anlaşılmış olup Mahkemece de bu durumun tespit edilmiş olduğu görülmekle ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile TCKnın 191. maddesinde yapılan değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden önce işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı amacıyla gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen başvuruda bulunmayan sanığa, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce bu hususta ikinci bir tebligat yapılmasına gerek bulunmadığına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02/05/2019 tarihli ve 2018/172 esas, 2019/373 karar sayılı ilamı da dikkate alınarak tebliğnamenin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. A)Şüphe üzerine durdurulan sanığın üst yoklaması sırasında montunun iç cebinde uyuşturucu madde ele geçirilmiş olması karşısında, olay tarihinde sanığa yönelik olarak CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, B)Sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması, C) Kabule göre de; 1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Diyarbakır Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/06/2013 tarihli çağrı yazısının, sanığın 19/02/2013 tarihli kolluk ifadesinde ikamet adresi olarak bildirdiği Mescit Mah. Kilimciler Sok. No:12 Silvan/Diyarbakır adresi yerine, doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının deva...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9248 · K. 2022/7366

7 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/10109 · K. 2022/9787

29 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9481 · K. 2022/7559

9 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2021/19784 · K. 2022/8133

21 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9672 · K. 2022/9591

27 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2022/6420 · K. 2022/8487

28 Haziran 2022