Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4008 · K. 2022/14714
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4008 K. 2022/14714

E. 2021/4008K. 2022/1471414 Eylül 2022
tekerrüralacağın tahsiliamme alacağı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL.'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/4008 E. , 2022/14714 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL.'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde devlet hazinesi üzerinde bırakılmasının; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerine görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından uygulama yapılırken, TCKnın 58. maddesinin uygulanmasına dayanak yapılan adli sicil kaydında bulunan mahkumiyet hükümlerinden Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/461 ve 2014/254 karar sayılı sayılı kararıyla sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan verilen 3000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği halde, Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2010 tarih, 2010/264 E. ve 2015/85 K. sayılı kararında sanık hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle TCK'nın 31/3. maddesinin uygulandığı gözetilmeksizin TCK'nın 58/5. maddesine aykırı olarak tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUKun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkralarının TCKnın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan ...Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/264 E. ve 2015/85 K.sayılı ilamı.. ibarelerinin çıkarılarak, yerine ...Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2014 kesinleşme tarihli 2014/461 E. ve 2011/254 K. sayılı ilamında sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan verilen hapis cezasından çevrilen 3000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınarak, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına. ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4877 · K. 2022/16170

5 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/16247 · K. 2022/4496

14 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/14507 · K. 2022/3033

24 Şubat 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4967 · K. 2022/15899

3 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3969 · K. 2022/16687

12 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/3886 · K. 2022/15920

3 Ekim 2022