Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/17393 · K. 2022/14509
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/17393 K. 2022/14509

E. 2021/17393K. 2022/1450915 Eylül 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve hükümde açıkça gösterilmesi gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/427 Esas ve 2008/254 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/810 Esas ve 2008/570 Karar sayılı ilamının hükme esas alınıp, infazda tereddüt doğuracak biçimde bu ilamdaki hangi cezanın esas...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2021/17393 E. , 2022/14509 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve hükümde açıkça gösterilmesi gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/427 Esas ve 2008/254 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/810 Esas ve 2008/570 Karar sayılı ilamının hükme esas alınıp, infazda tereddüt doğuracak biçimde bu ilamdaki hangi cezanın esas alındığının belirtilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine ''Sanığın, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/427 Esas ve 2008/254 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 3 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCKnin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA; aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı ve tekerrüre esas alınan ilama konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması hususlarının infaz aşamasında gözetilmesine, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/13497 · K. 2022/15277

28 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/12787 · K. 2022/14959

26 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/20948 · K. 2022/14911

22 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/4686 · K. 2022/14531

15 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/10881 · K. 2022/14925

22 Eylül 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/4455 · K. 2022/14663

20 Eylül 2022