Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/4967 · K. 2022/12100
Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/4967 K. 2022/12100

E. 2022/4967K. 2022/1210019 Eylül 2022
tekerrürmüsadere
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Gıyabi kararın sanığa, mahkeme huzurunda 12/01/2021 tarihli celsede bildirdiği adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkartılmış olması sebebiyle usulsüz olduğu anlaşılmış olup 13/12/2021 havale tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmekle 15/12/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanık temyizi üzerine Dairemizin 2019/9223 Esas-2020/957 Karar sayılı ilamı ile bozulan mahkemenin 12/11/2015 tarih, 2015/689 Esas-2015/699 Karar sayılı mahkumiyet kararında, tekerrür hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCKnun 58. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmediği ve sanığa bu hususta ek savunma da verilmediği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı...

Karar Metni

7. Ceza Dairesi 2022/4967 E. , 2022/12100 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Gıyabi kararın sanığa, mahkeme huzurunda 12/01/2021 tarihli celsede bildirdiği adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkartılmış olması sebebiyle usulsüz olduğu anlaşılmış olup 13/12/2021 havale tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmekle 15/12/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Sanık temyizi üzerine Dairemizin 2019/9223 Esas-2020/957 Karar sayılı ilamı ile bozulan mahkemenin 12/11/2015 tarih, 2015/689 Esas-2015/699 Karar sayılı mahkumiyet kararında, tekerrür hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCKnun 58. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmediği ve sanığa bu hususta ek savunma da verilmediği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeyerek tekerrüre ilişkin hükümlerin tatbiki suretiyle CMUKnun 326/son maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUKnun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, Hükmün TCKnun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. bendinin hükümden çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/7544 · K. 2022/15998

9 Kasım 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/7349 · K. 2022/13657

6 Ekim 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/5448 · K. 2022/13739

11 Ekim 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/629 · K. 2022/4697

10 Mart 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/7987 · K. 2022/13118

3 Ekim 2022

Yargıtay7. Ceza Dairesi

E. 2022/3552 · K. 2022/12118

20 Eylül 2022