Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/2914 · K. 2022/15066
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2914 K. 2022/15066

E. 2021/2914K. 2022/1506620 Eylül 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına ve oluşa göre araç üzerinde yapılan incelemede düz kontak yapılmadığı, müştekinin ifadesinde aracını park ederken kilitleyip kilitlemediğine dair bir beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; bu husus hakkında müştekinin ifadesi tekrar alınarak, olay günü aracının camlarını kapatıp kapatmadığı, kapılarını kilitleyip kilitlemediği...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/2914 E. , 2022/15066 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına ve oluşa göre araç üzerinde yapılan incelemede düz kontak yapılmadığı, müştekinin ifadesinde aracını park ederken kilitleyip kilitlemediğine dair bir beyanının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; bu husus hakkında müştekinin ifadesi tekrar alınarak, olay günü aracının camlarını kapatıp kapatmadığı, kapılarını kilitleyip kilitlemediği hususu sorulup, sanığın aracı nasıl çaldığının tespiti açısından gerekirse bilirkişi marifetiyle incelenip sonucuna göre; suça konu aracın kontak anahtarı üzerinde bırakıldığının tespiti halinde eylemin TCKnın 141/1. maddesi ve taklit anahtar kullanılarak çalınması halinde ise eylemin 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCKnın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılarak karar verilmesi, 2- Müştekinin beyanına göre, olay günü saat 23.15 sıralarında aracını mahalleden çıkarken gördüğünü beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak gece vaktinin saat 21.21de başladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCKnın 143. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için kanunda belirlenen ceza miktarının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeksizin, mahkemesince teşdiden ceza verildiği de belirtilmemesine rağmen, sanık hakkında TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, 4-Kabule göre de; Sanığın müştekiye ait park halindeki aracı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un.326-son maddesi gözetilerek kazanılmış hakkın korunmasına, 20.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23560 · K. 2022/4730

15 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/23395 · K. 2022/3422

1 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5728 · K. 2022/18422

8 Kasım 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/27161 · K. 2022/7523

14 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15026 · K. 2022/3652

3 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/26758 · K. 2022/7266

12 Nisan 2022