Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/16003 · K. 2022/11903
Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/16003 K. 2022/11903

E. 2021/16003K. 2022/1190320 Eylül 2022
eski hale getirmeiadeyasal süre
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 17.01.2017 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte Mudanya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2015 tarihli 2014/934 Esas- 2015/344 Karar sayılı hükmünü de temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, mahkemece eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 20.01.2017 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın bilinen en son adresinin mernis adresi olduğu, öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 14.04.2015 tarihinde normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın iade edildiği, kovuşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda da Mernis adresine mernis adresi olduğu belirtilerek aynı Kanun'un...

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2021/16003 E. , 2022/11903 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 17.01.2017 tarihli dilekçesinde, eski hale getirme talebiyle birlikte Mudanya 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2015 tarihli 2014/934 Esas- 2015/344 Karar sayılı hükmünü de temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay ceza dairesine ait olduğu, mahkemece eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 20.01.2017 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın bilinen en son adresinin mernis adresi olduğu, öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 14.04.2015 tarihinde normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın iade edildiği, kovuşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda da Mernis adresine mernis adresi olduğu belirtilerek aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 22.06.2015 tarihinde kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki temyiz süresinin süresinde olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. Yokluğunda verilen hükmün sanığa 22.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra hükmü temyiz eden sanığın 17.01.2017 tarihli dilekçesinde belirttiği temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 20.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/14818 · K. 2022/11315

27 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15865 · K. 2022/11905

20 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12072 · K. 2022/7722

24 Mayıs 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15249 · K. 2022/10264

29 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/12938 · K. 2022/8873

9 Haziran 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/21312 · K. 2022/13660

12 Ekim 2022