Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/9688 · K. 2022/9371
Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9688 K. 2022/9371

E. 2020/9688K. 2022/937120 Eylül 2022
iadetedbir kararıyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 82. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : TCK'nın 191/5 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince davanın düşmesine Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1....

Karar Metni

10. Ceza Dairesi 2020/9688 E. , 2022/9371 K.

"İçtihat Metni"Mahkeme : İSTANBUL 82. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : TCK'nın 191/5 ve CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince davanın düşmesine

Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1) Sanığın kovuşturma aşamasında alınan Atılı suçlamayı kabul etmiyorum, hazırlıktaki ifade bana ait değildir, imza da bana ait değildir, muhtemelen kardeşim Sezgin Dönmez benim ismimi polise vermiş, tutanak bu şekilde tutulmuştur. şeklindeki savunması doğrultusunda, 06/02/2014 tarihli olay tutanağı ile sanığa ait olduğu belirtilen şüpheli ifade tutanağında ... adına atılmış imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda uzman bir kurum veya kuruluşa yöntemine uygun şekilde imza incelemesi yaptırılmadan ve gerekli görülmesi halinde 06/02/2014 tarihli olay tutanağını düzenleyen tutanak görevlilerinin tanık olarak dinlenip teşhis işlemi yaptırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması, 2) Kabule göre de; her ne kadar sanığın bu suçu İstanbul 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/09/2013 tarih ve 2012/813 esas 2013/997 sayılı kararı ile hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden bahisle davanın düşmesine karar verilmiş ise de; Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi v...

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9680 · K. 2022/8990

13 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9366 · K. 2022/7869

15 Haziran 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/17030 · K. 2022/8966

13 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/9878 · K. 2022/8900

12 Eylül 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/10017 · K. 2022/11201

3 Kasım 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2020/10131 · K. 2022/9225

15 Eylül 2022