Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/28070 · K. 2022/17626
Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/28070 K. 2022/17626

E. 2021/28070K. 2022/1762621 Eylül 2022
yerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, gerekçeli kararı barındırır davetiyenin sanığın bildirdiği son adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2, ardındın da Tebligat Kanununun 35/2. maddeleri uyarınca gönderilmesi nedeniyle sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü. Temyiz...

Karar Metni

4. Ceza Dairesi 2021/28070 E. , 2022/17626 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmaması veya tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhli tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, gerekçeli kararı barındırır davetiyenin sanığın bildirdiği son adrese doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2, ardındın da Tebligat Kanununun 35/2. maddeleri uyarınca gönderilmesi nedeniyle sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sanık ...in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf Yapılan Mevzuat

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 10

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/28072 · K. 2022/17640

21 Eylül 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/25221 · K. 2022/20378

20 Ekim 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/28094 · K. 2022/17641

21 Eylül 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/23369 · K. 2022/18248

28 Eylül 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2021/15992 · K. 2022/19550

12 Ekim 2022

Yargıtay4. Ceza Dairesi

E. 2020/29952 · K. 2022/19327

10 Ekim 2022