Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/3438 · K. 2022/15333
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3438 K. 2022/15333

E. 2021/3438K. 2022/1533322 Eylül 2022
tekerrüruzlaşma
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/3438 E. , 2022/15333 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,sanığın eylemine uyan TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, b- Kabule göre de; Sanığın tekerrüre esas alınan Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2008 tarih ve 2007/59 Esas- 2008/36 Karar sayılı ilamının infaz edildiği 28/07/2010 tarihinden suç tarihine kadar TCK.nın 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında aynı yasanın 58/6.maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/21419 · K. 2022/5973

29 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/23273 · K. 2022/3996

22 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2531 · K. 2022/7594

18 Nisan 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/10349 · K. 2022/5340

11 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/1724 · K. 2022/13824

30 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5391 · K. 2022/17561

25 Ekim 2022