Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/17553 · K. 2022/4919
Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/17553 K. 2022/4919

E. 2022/17553K. 2022/491926 Eylül 2022
bozma kararı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarih ve 2019/5375 esas 2021/4540 karar sayılı ilamı ile; Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2018 tarih ve 2017/151 esas 2018/115 sayılı kararının sanığın eylemlerinin bir bütün halinde örgüt hiyerarşisine dahil olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek örgüte yardım etmek suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi gerekçesiyle bozulmasına yönelik karar verilmesine müteakip aynı mahkemenin 06.01.2022 tarih ve 2021/379 esas 2022/6 karar sayılı 5271 sayılı Kanunun 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307/4 maddesine göre vermiş olduğu Direnme kararı temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Yargıtay 16. Ceza Dairesi ile yerel mahkeme...

Karar Metni

3. Ceza Dairesi 2022/17553 E. , 2022/4919 K.

"İçtihat Metni"İNCLENEN KARARIN; Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarih ve 2019/5375 esas 2021/4540 karar sayılı ilamı ile; Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2018 tarih ve 2017/151 esas 2018/115 sayılı kararının sanığın eylemlerinin bir bütün halinde örgüt hiyerarşisine dahil olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek örgüte yardım etmek suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmesi gerekçesiyle bozulmasına yönelik karar verilmesine müteakip aynı mahkemenin 06.01.2022 tarih ve 2021/379 esas 2022/6 karar sayılı 5271 sayılı Kanunun 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307/4 maddesine göre vermiş olduğu Direnme kararı temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Yargıtay 16. Ceza Dairesi ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülmesine ilişkin ise de öncelikle, yerel mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak, d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçelerle veya sonradan yürürlüğe girip lehe hükümler içermekle uygulanması gereken yeni kanun normlarına dayanarak hüküm kurmak, Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir. İncelenen dosya kapsamından; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan hakkında kamu davası açılan sanığın, Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılaması neticesinde mahkûmiyetine yönelik hüküm kurulduğu, Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2018 tarih ve 2017/151 esas 2018/115 karar sayılı mahkumiyet hükmünde, Sanığın dosya kapsamındaki deliller ışığında örgütün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimsediği ve gönüllü olarak örgüt hiyerarşisine tabi olduğu, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü adına süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk gösteren faaliyetlerde bulunduğu anlaşılmakla üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği gerekçe gösterilerek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hüküm kurulduğu, bu karara yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye 2. Ceza Dairesince 18.02.2019 tarih ve 2018/1935 esas 2019/136 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik karar verildiği, bu kez de sanı...

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/21289 · K. 2022/5595

5 Ekim 2022

Yargıtay8. Ceza Dairesi

E. 2019/6811 · K. 2022/3498

28 Şubat 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/5629 · K. 2022/6682

24 Ekim 2022

Yargıtay10. Ceza Dairesi

E. 2022/3796 · K. 2022/8425

27 Haziran 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/29188 · K. 2022/5048

27 Eylül 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2022/23348 · K. 2022/5574

5 Ekim 2022