SUÇ : Kasten yaralama, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların silahla gerçekleştirmiş oldukları tehdit eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle eylemlerinin TCKnın 106/2-a-c maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun TCKnın 116/2. maddesinde düzenlendiği, ancak bu suçun gece vakti işlenmesi durumunda eylemin aynı Kanunun 116/4. maddesi kapsamında olacağı, zira bu fıkrada bağımsız bir cezanın öngörüldüğü, bu itibarla sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından TCKnın 116/2 maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma verilmesine gerek olmadığı, yine sanıkların birden fazla kişi ile birlikte ve silahla gerçekleştirdikleri iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu...
2. Ceza Dairesi 2021/1743 E. , 2022/15933 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama, silahla tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların silahla gerçekleştirmiş oldukları tehdit eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle eylemlerinin TCKnın 106/2-a-c maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/2-a maddesi uyarınca hüküm kurulması; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun TCKnın 116/2. maddesinde düzenlendiği, ancak bu suçun gece vakti işlenmesi durumunda eylemin aynı Kanunun 116/4. maddesi kapsamında olacağı, zira bu fıkrada bağımsız bir cezanın öngörüldüğü, bu itibarla sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından TCKnın 116/2 maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma verilmesine gerek olmadığı, yine sanıkların birden fazla kişi ile birlikte ve silahla gerçekleştirdikleri iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından iddianamede gösterilen ve uygulama konusu yapılan TCKnın 119/1-c maddesinin yanı sıra ek savunma hakkı verilmeden, aynı Kanunun 119/1-a maddesi de uygulanmış ise de; anılan bentlerde öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (1 ve 2) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 03/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.