Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4378 · K. 2022/16189
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4378 K. 2022/16189

E. 2021/4378K. 2022/161895 Ekim 2022
ödeme emri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi (Mala zarar verme suçundan) Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mala zarar verme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Hırsızlık suçundan kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılırken Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değerinin gerekçe gösterildiği, diğer suçlardan kurulan hükümlerde ise alt sınırdan cezalar tayin edilirken Suçun işleniş biçiminin gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/4378 E. , 2022/16189 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi (Mala zarar verme suçundan)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mala zarar verme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Hırsızlık suçundan kurulan hükümde alt sınırdan uzaklaşılırken Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değerinin gerekçe gösterildiği, diğer suçlardan kurulan hükümlerde ise alt sınırdan cezalar tayin edilirken Suçun işleniş biçiminin gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, mala zarar verme suçundan hükmedilen temyiz isteminin reddine dair 12.05.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ve yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik de temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 2) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik gör...

Benzer Kararlar

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/15304 · K. 2022/11992

21 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4685 · K. 2022/17048

18 Ekim 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/9304 · K. 2022/4217

24 Mart 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/15118 · K. 2022/3924

8 Mart 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/18748 · K. 2022/11858

19 Eylül 2022

Yargıtay6. Ceza Dairesi

E. 2021/7250 · K. 2022/2692

2 Mart 2022